Bizi Anlayan

Zatı-ı Hak'da mahrem-i irfan olan anlar bizi,  İlm'i sırda bahr'i bi-payan olan anlar bizi.  ( Zât-ı Hakk'da irfân mahremi olan anlar bizi) ( İlm-i sırda sonsuz derya olan anlar bizi) Bu fena gülzarına bülbül olanlar anlamaz, Vech-i baki hüsnüne hayran olan anlar bizi. (Bu fenâ gülzârına bülbül olanlar anlamaz) (Vech-i bâkî hüsnüne hayrân olan anlar bizi) Dünye vü'ukbayı ta'mir eylemekten geçmişiz, Her taraftan yıkılıp viran olan anlar bizi. (Dünyâ ve ahireti tamir eylemekten vaz geçmişiz) (Her taraftan yıkılıp harab olan anlar bizi) Biz şol abdalız bıraktık eynimizden şalımız, Varlığından soyunup üryan olan anlar bizi. (Biz şu abdalız ki yakamızdan bıraktık şâlımız) (Varlığından soyunup çıplak olan anlar bizi) Kahr u lutf u şey-i vahid bilmeyen çekti azap Ol azabdan kurtulup sultan olan anlar bizi. (Kahr ve lûtfü tek şey bilmeyen çekti azab) (Ol azabdan kurtulup sultân olan anlar bizi) Zahida ayık dururken anlamazsın sen bizi, Cür'ayı safi içip mestan olan anlar bizi. (Ey Zâhid ayık dururken anlamazsın sen bizi) (Sâfî bir yudum içip sarhoş olan anlar bizi) Arifin her bir sözünü duymaya insan gerek, Bu cihanda sanma kim hayvan olan anlar bizi (Ârifin her bir sözünü duymaya insân gerek) ( Bu cihânda sanmayın hayvân olan anlar bizi) Ey Niyazi katremiz deryaya saldık biz bugün, Katre nice anlasın umman olan anlar bizi. (Ey Niyâzî katremiz deryâya saldık biz bugün) (Katre nice anlasın derya olan anlar bizi) Halkı koyup la-mekan ilinde menzil tutalı, Mısriya şol canlara canan olan anlar bizi. (Halkı koyup mekânsızlık yurdunda durak tutalı) (Ey Mısrı şol canlara canân olan anlar bizi)

Niyâzî-i Mısrî

Yok idim, Hiç idim

kapattım gözlerimi
Yoktuk, yokluktaydım adım gibi,
Bana Adem'sin demişler,
Ne güzelde demişler,

Âdem iken o yüce makamdakinin adını taşıyan idim,
Allah'ın yarattığı ilk insan, ilk peygamber ismi,
Adem iken varlık bile değil idim,
Aslında  tam tersine varlığın zıttı hiçlik idim, yokluk idim, .

Bakma sen yokluk olduğuna hiçlik olduğuna,
Şapkalı a olsa da güzel anlamı,
Şapkasız a olsa da güzel anlamı,
Birinde ilk insan ilk peygamber ismi,
Diğerinde ise makamlar makamı hiçlik makamı,
Herkes bilmez orayı bilenler bilir ammaaa...
Ulaşmak vesilesiyle...

A.Ç.

Ayak uyduramaz oldum Dünya'ya

Gülüyor, gülümsüyor,
İyi davranıyor, hoş geçiniyor,
Gerçek midir bu bakışlar gülümsemeler.

Herkes menfaatini düşünür olmuş,
Herkes kendince haklı,
Zora gelince yokum,
Kolayına gelene herkes varım diyor.

Sahtekar olmuş yapılan işler,
Adı para kazanmakmış,
İnsan kazanmak değil,
Ne zamandan beri ölmüş bu insanlık,

Yolumuz bozuk,
Yollarımız taşlı,
Engeller çok, yürüyemez oldum bu fani hayatta,
Bu sebeptendir ayak uyduramaz oldum Dünya'ya

Sorarım neydi bizim gayemiz,
Gönül kazanmak mıdır?
Yoksa para, pul, şan şühret kazanmak mıdır?
Eyy insanoğlu neydi Dünya'ya geliş gayen?

A.Ç.

Alışacaksın

Alışacaksın

Yolculuk, acı, hüzün, ölüm.
Her birşeyi taşır yüreğim,
Bir gönül işlerinde zayıftır,
Yapamaz işte yapamaz beceremez..

Ey gönlüm alışacaksın,
Aşık olup bağlanmaya,
Severek ayrılmaya,
O kor gibi olan yüreğini söndüremeye,

Ey gönlüm alışacaksın,
Yeni birini hiç sevmemişcesine sevmeye,
Onunla yağmurda ıslanmaya,
Sahiplenmeye korumaya...

Alışacaksın eyy deli gönlüm alışacaksın,
Ağlayıp ağlatmamaya,
Hissedip içine atıp söyleyeyemeye,
Alışacaksın, alışacaksın...

Belki de hiç bilmeden gidecek,
Habersizce gidecek,
Öyle bir gidecek ki gönlüm,
Bir nefes alımlık hayat bile zor gelecek,
Merak etme eyy deli gönlüm her şey gibi buna da alışacaksın...

A.Ç.

İSTANBUL'U DİNLİYORUM - Orhan Veli KANIK

İSTANBUL'U DİNLİYORUM

Şair: Orhan Veli KANIK
Şiir Seslendirmesi: Müşfik Kenter
Şarkı Yorumu: Leman Sam

Edip Akbayram - Bekle Bizi İstanbul

Sanatçı: Edip Akbayram
Albüm: Türküler Yanmaz
Çıkış tarihi: 1994

Sessiz Gemi - Yahya Kemal Beyatli

Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.

Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki,giden sevgililer dönmeyecekler.

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden
                                                  Yahya Kemal Beyatli